Ju kub님의 프로필~ NIcky ~사진블로그리스트기타 도구 도움말

Jiarapan Ju kub

직업
관심 분야
스페이스에 음악 리스트가 없습니다.

Windows Media Player

~ NIcky ~

8월 25일

Shivering World wiTh GrAY

Watching the stars till they're gone
Like an actor all alone
Who never knew the story he was in
Who never knew the story ends
Like the sky reflecting my heart
All the colors become visible
When the morning begins
I'll read last line

 

..................

........................

In endless rain I've been walking
Like a poet feeling pain
Trying to find the answers
Trying to hide the tears
But it was just a circle
That never ends
When the rain stops, I'll turn the page
The page of the first chapter

****************

********************

 

Am I wrong to be hurt
Am I wrong to feel pain
Am I wrong to be in the rain
Am I wrong to wish the night won't end
Am I wrong to cry
But I know, It's not wrong to sing the last song
Cause forever fades

 

I see red
I see blue
But the silver lining gradually takes over
When the morning begins
I'll be in the next chapter

 

 

  ชอบบทความนี้อ่ะ แปล แล้วตรงดีนะ

 

8월 3일

ดองมาเดือนครึ่ง

คืน ณ 00.30ของ วันที่ 3 สิงหาคม
 
ไม่ได้อัพสเปซ มาเดือน ครึ่งแล้ว 555  วันนี้ก้ออัพเลย ละ กันจะอัพหลายรอบละ มานก้อนะ

ไม่ได้ฤกษ์ซักทีอ่ะ บ่นกาน ดีนักนะๆ เอาเปน วันนี้ มาอัพเรยดีกว่า เดว จะน้อยหน้าคน บางคน ใคร ก้อไม่รู้

เรื่องมาน เยอะโคตๆ เรย เนาะ เอา งี้ ละกัน เอา"ย่อๆ" ของไดตัวเอง เลย ดีกว่า
 
12-20 June 2007

ชีวิตอยู่แบบเรื่อยๆ เอื่อยเฉื่อย แต่มีพิเสดๆๆ ไอ่โรคที่หายไปนานมากๆ ละนะตั้งแต่ต้นปี

นั่นคือน้องกระเพาะของไอ่หมูตัวนี้ อ่ะ มานปวดเหลือเกิ้น (เขียนไว้ แบบนั้นอ่ะนะ) เริ่มลืม
 
 

21 June-28 June 2007

เยี่ยมคับ ได้ไปกินเค้ก ร้าน เค้กค้อทเทจตามความต้องการของเพื่อนๆ ไอ่เราไปครั้งแรก
ไม่รู้ดิ ว่ามานเปนยังไง... เข้าไป เอ่อ พี่คับ มานมีไรหร่อยมั่ง  เจอสวนเข้ามา มานอร่อยหมดล่ะค่ะ
น้องต้องลองกิน ทุก ชิ้นดู  เปิงกับน้องดีนะ ห๊ะ...... นี่มานแอบว่าตูหรือเปล่านิ มะเปนไรๆๆ
ไปป่ะ สาวห้อยป้ายสีๆเหมือนเทคนิคการแพทย์ ก้อดีๆๆ เค้กหร่อย อาหาร ตา อร่อย5 5 5
 มีสิ่งที่เลวร้าย คับ เปนการทำแล๊บที่ล้มเหลว เขียนReport คิดว่าทันเวลา ที่ไหนได้ ต้องปั่นหงิกๆ
เพราะทามมะทัน ขอโทดคาบ แอมม กูจาม่ายทำแบบนี้อีกแล้ว เรียกได้ว่า งานมันร้อนจริงๆเลยเนาะ
วันเกิด ไอ่ตั้ม ไอ่บอล จักกิด ก้อฉลองๆๆ กันไป 5 5 5
 
 
29 June-5 July
ช่วงนี้ อ้ายบอก อ้าย ซัดเกม หนักมากค้าาา ค้านอ่านหนังสือ (ไม่ดีนะ อย่าทำๆ) ก้ออยู่ร้านตี๋
อย่างเดิม ขาประจำในร้านต่างก้อเอาเรื่องแย่ๆ ของตัวเอง มาเล่าให้ฟัง โอ้ว ไม่น่าเชื่อว่าพวกนี้
มานก้อมีปัญหา หัวใจ เปนกับ เขาเหมือน กัน แน่นอนคับ ทำหน้าที่เดิม ที่เคยทำมาเป็นประจำอยู่แล้ว
ละก้อ ไปกินเค้กๆ ตอนแรก ชวนไปกินที่สวนนม แต่น่านแร่ะ เราผิดนัดก่อน วันถัดมาทำให้เจ๊มะมีเวลา
เลยกินโกปิแทนๆ ไว้ วันหลังไปกินสวนนมกัน(จนผ่านไป 1เดือนก้อยังมะได้กินเลยเนอะ)  ไว้จะพาไปกิน
ละกันนะ สัญญา HBD Ben Som and My Lovely Sister Pink 55 add 4 July
 
 
6July-12July
ไปซ้อมดนตรีกันหลังจากที่ไม่ได้ซ้อมมานาน นี่เลย ไอ่ออด บอกว๊อนส่งประกวด เพลง เอาแล้วไงพี่เดียวกับไอ่แดง
เจ๊งชัยครับไม่ คิด ว่าเข้าอัดเสียงจะมีปัญหา ขนาดนนี้  จะร้องตามสไตล์เราก้อไม่ได้ อันที่จริงเปนเพราะพี่ที่คุมเสียง
เขามะเคยฟังเพลงนี้ เขาเลยให้ใช้มาตรฐานการร้องเพลงธรรมดา แล้วเปนยังไงล่ะ" สูตรเตี่ย"เลย
กาก ครับเหมือนไม่ใช่ตัวเองร้อง จริงๆ มานผิดที่เรา ไม่ได้ส่งMp3 ให้เขาฟังมากกว่า เพลงนั้นก้อคือ
"ผิดที่ฉันเอง" และก้อเพลง"เข้ากันดี" ครับ เรียกได้ว่าล้มละลายทีเดียว
 
 
13-19July
โทรสับ ของบุคคลที่เราไม่คิดคาดฝัน เหมือนกับได้ฟังเสียงที่ผ่านในสมองอดีต อันก่อให้เกิดภาพย้อนหลังเข้ามา
ไม่ได้ๆๆ เราสัญญาไว้แล้ว จะไม่ให้เหมือน"เพราะเธอ" หรือ"เจ้าชายนิทรา" อีก ละนั่นละคับ ก้อระบายกันด้วยคีย์บอร์ด
และ ช่วงนี้ทำให้เรารู้สึกว่า การห่วงความรู้สึกคนอื่น มานก้อเหมือนจะดี แต่มานก้อมะดี กับคนที่เขาไม่ได้คิดไรมากเหมือนเรา
"กูเกลียดคนรวยมีรถเก๋งแต่ขับไม่เปน เอามาให้กูขับดีกว่า" (เขียนไว้แบบนั้นนะ คิดเอง)
และสุดท้าย ทำแล๊บแล้ว เครื่องมือ บึ้ม อะไรเนี้ยซววยและซวย อ.บอก เครื่องนี้อยู่มา18ปี ไม่เคยเป็นอะไรเลย โอ้ มันผิดที่กูใช้นี่เอ
"พ่อ" แอบกินเหล้าอีกแล้ว ละก้อหายใจมะออก มะไหร่จะเลิกเนี่ย เฮ้อ
 

20July-27 July
ทำบุญล้างซวยคับ เพ่ หลังจากที่รู้สึกว่าหลังจากทำอะไร ก้อล้มเหลว ซวยนู่นซวยนี่ ก้อนัดกันในกลุ่ม
มี ทราย มีน จู้ น้ำตาล แอม ขาดไอ่เบิร์ด (มัวแต่ วุ่นกะฝรั่ง มันน่ะ) ก้อไปเอาสังฆทาน ไปวัด อุโมงค์ จบกันไป
ยังคับ ผ่านไปอีก วัน กะลังกินข้าวที่ดู๋ดี๋ แม่เหียะ ขากลับเข้าไปเรียน ซวย อีกแล้ว ไอ่เสือดำ มิซูบิชิ ตัดหน้า
แอม มานก้อผ่อนรถสุดๆแล้วนะ ก้อจิ้มไปทีนึง กลายเปนวันนั้นก้อโดดเรียนกันไป แต่ ความสามารถในการพูด
ของพี่แนนงัว ของเรา ทำให้แอม รอดการจ่ายค่าซ่อมรถไปได้ ทั้งนี้ ขอบคุณลุง ที่เปนพ่อ คู่กรณีนะคับ
ผม ว่า เหมาะแล้ว ที่ลูกลุงใช้ รถกระบะ5 5 5 5
 
 
28July-2Aus
สอบอะดี มีไรอ่ะ 28 สอบฟู๊ตเอนท์ ข้อสอบมี3 ข้อ ก้อยังจะทำผิดข้อสุดท้ายอีกเนาะ ด้วย ความเปน"จู้" สะเพร่านั่นเอง
ละวันนี้ก้อสอบ ตัวเมเจอร์ มา อันด้วยเรื่อง ของถังหมักและเรื่องของการคำนวนการเกิดอะไรต่างๆ ช่างมันเห๊อะปวดๆหัวป่าวๆ
วันนี้ วันเกิดโบโบ้ ๆๆ ละก้อไปเจอมานด้วยที่ หลังมอ  อ้ายดูโทรมไปเกาะ 5 5 5 นั่นแร่ะ คนเรามานเปลี่ยน
ม 4 แต่ดู เปน สาวขึ้นเยอะเรยเพ่
ป.ล. แต้งกิ้ว เมิงว่ะงอก ที่แกติวมะวาน(1 ส.ค. ) มานทำให้กูจากทำข้อสอบไม่ได้ กลายเปนมีความรู้พอสอบ  55555
 
ป.ล. ว่างๆ มาเอาเพลงมาลงหั้ยหน่อยดิป้าแว่น
ป.ล.2 รักคนอ่าน และเม้น
ป.ล.3 ขอบคุณอีกครั้งกับ ติวๆ หนังสือว่ะ5 5
ป.ล.4 แนะนำเพลงๆเรามั่งดิ อยากได้เพลงๆ ใหม่ๆฟัง
 
 
6월 11일

วันวุ่นๆ กับไดอารี่เล่มใหม่

ฮัลโหล   หวัดดี คับ

วันนี้ วัน ราย วะ  วานอาทิตย์ มั้ง ใช่ละล่ะ พรุ่งนี้ เปิดเรียน อีกแล้ว
......
.....
....
ย้อนไป  อาทิดก่อน ดี ก่า หลายยยยยคน โคตตๆ  บอก ม่ายพอใจกับการอัพสเปซ สไตล์ อันเก่ามั่ก
 
เอาใจ แฟน สเปซ ของ กรา ผม หน่อย ละกัน วานนี้ จะทำให้โลก มานแจ่มใสๆๆ หน่อยย
 
(คือ จริงๆ ก้อ อยากเปลี่ยนอะ แหล่ะ แต่ เรื่องเดิมๆ ก้อ มาทุ๊ก ทีเรย)
 
เปิดเทอมอาทิตย์แรก ผ่านไป ละๆ ยัง ไม่ค่อยได้เรียนอะไรเลย เพราะว่า แล๊ปยังไม่เปิดๆ  ก้อเลย ป้วนเปี้ยนอยุ่หลังมอ
 
ได้เสื้อแฟค แล้ว โว้ยยยย กว่า จะได้กันนเนอะ ปี 3 เอาซะ จนแก่ เลย ไม่ไหว จริงๆๆ ธรรมเนียมคณะตู
 
แต่ นะ กฏใหม่ ออก เสื้อตู ไม่สามารถ ใส่เรียน ในเลคเชอร์ ได้ ยกเว้น จะเรียนในคณะ ก้อยังดีอ่ะเนาะ ไม่งั้น ไม่ซงไม่ใส่เม่งแล้วๆๆ
 
แป๊ปเดียว น้องสภา ก้อเปิดห้องเชียร์ ละ ได้ไปดู ด้วย(แต่โดดแล๊บเช๊คอุปกรณ์) เดินไป เขา นึกว้าอยุ่เภสัช ปี 5 ทำไม เรา แก่ขนาดน้านน
 
เกินไปม้างๆๆ พอไปถึง รุ่น 35 อยุ่กานเยอะแยะเลย  ก้อนั่งดู น้อง ซ้อม เฮบูม ลา กันไป แปลก นะ ปีนนี้ จัดให้พี่สภาล้อมซ้ายขวาเยอะๆ
 
ละ ไม่มาแถว พี่สภา แทรก กลาง มานดู ไม่ทั่วถึงเลย มะเปนไรสไตล์ ใคร สไตล์มัน เนอะ ได้ เจอ เพื่อนๆ มากาน ประมาณ 10 คน

ละก้อพวก 35  น้องอิ๋มน้องนก ด้วย นึกว่า จะไม่มาละเนี่ย (วันหลังอย่าจิ้มไหล่นะ บ้าจี้ไหล่ 555)
 
และแล้ว ก้อโทรถามแอมว่ามีเรียนอยุ่มั้ย คำตอบจากเสียงสวรรค์บอกว่าไม่มีแล้ว ก้อหัน หน้า ไปหา ไอ่เผ่าบอกว่างั้นเราพบกันที่ร้านตี๋ ดอดเหมือนเดิม
 
ไร้สาระ ไปอีกวัน 5  5 5 5

....

....

....

วานสุก
 
สมุด ได หมดแล้ว ไม่ได้เขียน มา 4 5 วาน ก้อลืมทุกทีว่าจะไปซื้อ แต่ๆ จะซื้อที่ไหนเนี่ยดิ ทุกที ญาติจะเอามาให้ ป้าแว่น ก้ออยากได้สมุดแบบมีเส้นพอดี
 
ก้อเลยเอางี้ ละกัน สุกเย็น จะไป แต่แล้ว ป้า มานเบี้ยว............ ไปซื้อ กับแม่มานซะละ
 
เหตุเกิดจากความเบี้ยวของป้า ที่ไปซื้อสมุดได โดยม่ายบอกกัน แต่ ยางเปนคนดี ชวนกานไป วานอาทิตย์ ก้อโอ๊ะเค่ะๆๆๆ
 
ตลอด 2 คืน สุกและเสาร์ คับ ฉลอง ชัย กับชีวิต ที่ ร้านตี๋ ด้วยการโต้รุ่ง กับคณะล่อง มีร้อง เพลง ไปพร้อมกีตาร์ ของพี่มี่  แหก ปาก กานได้ซะจัยส์ ไอ่จุ้จิงๆ
 
 ก้อเลย รีบกลับบ้านไป นอน(ตี4) 5 5 5

....................

....................
สะดุ้งตื่น เช้า วันอาทิตย์ โหยยยย 11 โมง 15 นาที เหวอแล้ว นัดป้าแว่น ที่โร ไว้ 11.30 แป๊ปเดียวเท่านั้น เสียงโทรสับเพลง มือถือตูก้อดัง ขึ้น
 
ป้าแว่นโทมา  ชิหายแล้วพึ่ง อาบน้าม เสด พุ่งหลาว ครับ (มานเปนอาการพุ่งสุดตัวเพื่อจะไปซักที่นึง) คับด้วยอาการที่เรียกว่า"self stunned"
 
งงมากเลย รีบขึ้นไป ชั้น เมเจอร์เพราะป้าแก บอกแม่มาส่งแล้ว รออยู่ที่ สเว่นเซ่นไป ถึง อ้าวไหน วะ ไม่มีแว่นซักคน  อ้าว ชิหาย ละที่แท้ ผิดสาขา ลงไปอีกรอบ
 
เอนดูป้า ขนาด ละก้อเจอคับ เราก้อเรยไปร้าน ขายเครื่องเขียนที่ชื่อว่า" Dream " ก้อไปเลือกซื้อๆ เจอแจ่มๆ อยุ่อันนึง อ๋าว เปนกระดาษ ม่ายมีเส้นซะงั้น
 
มะอาว ละ เลยให้ป้าเลือกให้ก้อสวยดีเหมือนกันๆๆๆๆ แต่ ที่บ้าๆ นี่ป้าเรย รุ้สึกจะเปนเอา มาก กับเล่ม นั้นเนี่ย มั่ยไหวส์ๆๆ ได้เลือกดินสอให้แท่งนึงด้วย สีชมพูขาว
 
หวังว่าป้า จะชอบ น๊ะ ดูป้าแว่น ม่ายพิสมัย เท่าไหร่เรย 5 5 5
 
.......................................

เลือก ซื้อกันเสด เอ๊ะกูอาบน้ามละก้อ ยาง ม่ายได้กินข้าวเลย ก้อป๊ะ เดินใกล้ ๆ คับ เราก้อไปเคเอฟซีกัน  เห้ พัฟกุ้ง น่ากินดี ว่ะ เราก้อสั่ง พัฟกุ้งคอมโบ ป้าแว่น สั่งอะไร
 
มะรุ เหมือนอะไร ข้าวเกาหลี ช่างมัน น่ะ เราก้อจกไป100 บาทให้ เพราะเรา99 ของป้า ก้อ99เหมือนกัน แต่เห๊ะ ทำไมทั้งหมด148บาท เอ๋อ ของป้า มานคงถูกมั้ง
 
อ่าวอะไรเนี่ย กูได้แต่พัฟกุ้ง โคลสลอร์ เป๊ปซี่ ตูไปไหนว้า อ้าว ละตู จ่ายไป100 ป้าาาาาาาาาาาาาาเลี้ยงเค้กคืนด้วยยยยยยยยยย ตังค์เริ่มน้อย5555
 
เจออาจารย์ อำนาจด้วย หน้าตาไม่เปลี่ยนแปลง 55 5  มากับครอบครัวๆ ดู รักกันดีอ่ะ  วู้ๆ..... จานยังจำเราได้ ปลาบปลื้มมมมม
 
พอบ่ายก้อไปส่ง ป้า นวมินทร์ นู่นพุ่งหลาว จริงๆ ตอนแรกจะส่งหลังมอ แต่มาคิดๆ เนาะ มานจะมีรถแดงเหรอว้ะ ป้ารีบขนาดนี้  ก้อเอาวะ ให้เจ๊ ตากแดด เอนดูๆๆ แต่ก้อถึงงับในทึ่สุด
 
กลับมาที่บ้าน ก้อนั่งเขียนได ย้อนหลัง เลย รวด อัพสเปซ ซะแบบนี้แล่ะ เอ ว่าไปไดเล่มนี้เราก้อชอบเหมือนกันนะป้า เรียบๆดีสีอ่อนๆ กระดาษหนา ๆคงเขียนสนุกมือเนอะ5 5 5 5
 
ไปละบะบายไอ่หนู่
 
 
ปล. อย่าลืมๆๆๆๆๆๆ มาขึ้นดอย กาน นา โว้ย คิดถึง ทุกคนว่ะ

ปล2 คิดถึง น้องสาวๆๆ น้องสภา ละก้อ35

ปล3. อย่าลืมนะป้า เหรียญ บาทอันนั้นห้ามใช้ พี่เก็บ ใส่กล่องไว้ละ 5 5 5 5
5월 27일

วัน สนุก+ วิปลาส

ฮัลโล้
 

ก่อน อื่น ขอโทด เลย ผิดสัญญา ว่า จะอัพ บ่อยๆ ผ่านไปเดือนครึ่ง พึ่ง จะได้อัพ
มาน มีเหตุการณ์ ที่ทำให้ไม่ว่างซักที ทำงานๆๆ งก งก
แต่ๆๆๆ งาน จะหมดแล้วววววว ล่ะ (เกือบเปิดเทอม พอดี เลย) มะเปนไรฝึกไรได้เยอะแยะ
มะได้ทามงานไรจริงๆ จังๆเลยตั้งแต่ จบ ม ปลาย พึ่งมาได้ทำเนี่ย
แต้งกิ้ว ป้า มะปรางที่ชวนมาทำงาน อาจจะทำได้ไม่ดี แต่พี่ก้อเตมที่ น้า 5 5 5
อาทิตย์ ไปนู่น มา นี่เยอะแยะ เลย เปนอาทิตย์แรก  ที่ แทบบบบไม่ได้เล่นเกม 5555
มะช่ายไร หรอก งาน มานเร่งๆ ประมาณว่าไฟลนก้นนนน
ทำไมถึงมาอัพ วันนี้?? เดว จะ เล่าให้ฟัง เลย ยาวๆ มากๆ ตั้งใจอ่าน ให้ดีละ หึหึหึ...
--------------------
--------------------

วานนี้ ไปดู หนังเรื่อง Pirate Of Carribean 3 มา

มันมากๆ หว่ะๆ ผิดกับ ภาคแรก ภาค 2 เยอะแยะเลย เอ๊ะ ไม่เล่าเรื่องๆๆ ๆ

แต่กว่าจะได้ดู วานนี้ ก้อ2 ทุ่มแล้ว หล่ะ ตอนแรกว่าจะดูเที่ยง ไอ่ตั้มกับเผ่า มานมีอบรมถึงบ่าย3

ไอ่เราก้อบ้า เนาะ แทนที่จะไปจองตัว ลืม ซ้ะง้าน อ่ะ ไม่เปนไร ก้อ ไปรถไอ่เผ่า มี เรา ตั้ม เผ่า แล้วก้อ ออมอิส

อ่า เราก้อไป โร กาน นี่ 5 โมง ละ เปนงัย คับ จองกันตืมมมมมม มี รอบ 1 ทุ่ม ว่างแต่แถวหน้าสุด

โอ้ พระเจ้าาาา ตายโหง พอ ลี แน่ เลยยอม ดู รอบ 2 ทุ่มคึ่ง ว่างเลย ทีนี้ 3 ชม. ไป เห้ ไหนดีวะ

ก้อ เลยไป ส่งอิส ร้านหนังสือ ระหว่างทาง เจอของดี คับ เขาตั้ง ซุ้ม ธนาคารออมสินCSB

เขาพูดขึ้นมา ว่า "ขอคนที่มีแบ๊ง 100 มาร่วมกิจกรรม หน่อยค่ะ" พี่เผ่าของเราก้อคว้าเงิน100จากกระเป๋า

ละวิ่งไป แต่ เรา ตั้ม อิส ไม่มี พึ่งจ่ายไป ก้อไม่ได้คิดไรมาก แต่... พี่พวกน้านก้อมาจับ เรา 3 คน ไปตอบคำถาม

เพื่อชิงรางวัล ในใจคิด ตายห่า ละ คำถามเกี่ยวกับ โปรโมชั่นนี้ ก้อ มะรุ้ เห้ อะไร เลย ทำไงดี วะ

มาละคับคำถามสำหรับ ไอ่จู้ "CSBLife ของเรา มีบัญชี กี่ ประเภท คะ" อิ่มครับ แต่ซักแปป พี่ เขาก้อโบกมือ ว่าเลข 5

โอ้ นึกว่า จะตายซะแล้ว 5 5 5 เราก้อตะโกนไป ว่า "5" ได้มาเปนกระเป๋า มา กาน ทั้งแก้งเลย

( ว่า ไป พี่ พวกนั้น น่ารักดี ว่ะ 5 5 5 5 5)

แล้ว พวกเรา ก้อไปเกะ (อิสไปร้านหนังสือคับ) โอ้โห แพงสาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เพลงก้อม่ายมีเลย Lipta Etc บอยโกสิยพงศ์ ตรัย flure กูอิ่มไปเลย ครับพี่ เลยมาแหก ปากกะ Instinctแทน

ฮาแตกกกก อย่างกะเปนแซบ เลยๆๆ

..............
..............

เวลาก้อล่วงเลย มาถึง 2 ทุ่ม 15 เราก้อมุ่งหน้า มาหน้า เมเจอร์ ซินิเพลก ด้วยความอยากกิน ปอปคอร์น
ก้อตัดสินใจ เลี้ยง เลยละกัน  แต่แล้ว!!!!!!!!ไอ่ตั้มเรียก จู้ นั่นไง
..........
..........

หันไปวาร์ป....สายตาประสาน ดวงตากลมจ้องมาเหมือนพักนึงแล้ว นั่นคือ..........
มะเปนไร มันบังเอิญ มั้ง หันมายิ้มอีกนะ มากัน2คน เราก้อรีบเข้าโรงงงง หนังไป
....................................
อ่าหนังสนุกมากก น่าจะมีภาค4 นะแบบนี้
เห้ย อะไร วะ เจออีกแล้ว ที่แท้ .......... ดูโรงเดียวกับเรานี่เอง
วะ เราก้อรีบไปที่ลิฟท์ จะลงไปลานจอดรถ+บุคคลนั้นกำลังเดินมา ก้อเลยชวนเพื่อนมาเหนื่อยด้วยกานเดินลง
ที่ไหนได้คับ คู่นั้น ก้อเดินตามมาอีก รีบนั่งรถกลับบเลยยยยยยยยยย
นึกว่าเรื่องจะจบละนะ ถึงหอเผ่า โดยอิสรภาพ ยังคับ ณ ใต้ ไฮเวย์ ไอ่ตั้ม บอก ดูทางซ้ายดิ รถเครื่องคันนั้นอ่ะ
ยอดเยี่ยมมมมมมมมมมมมมมม เจออีกแล้วว...........
หรือว่าเราทำกรรมไว้มาก ชาติ นี้ ถึงของเข้าตัวววววววววววว
กลับมานั่งเล่นเกม จนตอนนี้ 7โมงเช้าา 5 5 5 5 เล่นห้ายลืมโลกไปเลย

ปล... มันมากครับ Pirate 3 นี้ นายชัชพงศ์ ของการันตี
ปล1. มานเป็นยังไงเหรอ ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่มาก แต่ เจอกันถึง  6 ครั้ง
    สวรรค์ ข้างบน ต้องการจะให้เราลำบากใจไปถึงไหน มาเปนคู่ให้บาดตาบาดใจ แจ่ม!!!!
ปล2. ถึงป้าดรีมๆๆ ครายกวนครายก่อนฮ่ะ เดว บั้ดๆๆ อะไรดี 5 5 5 5
     เค้ก ร้านนั้นอร่อยนะ แต่ พี่ไปสืบร้านใหม่มาละ ไว้ๆ ไปกินกัน ๆ พี่ชายพี่มานไปโซ้ยมา
ปล3. ไอ่เผ่า ไอ่ตั้ม มันดี ว่ะ วันนี้แหกปาก ท้องแข็ง น่าจะเอาอิส มาด้วย อาจจะแนวเหมือนกันเนอะ..
ปล4. งานจะหมดแล้ววว มะปรางงงงง ไบท์ พี่วิว พี่ปุ้ม น้าอ้อย น้าตุ้ม เราจะได้พักกันแล้วนาาาา5 5 5
ปล5. เพลงฟ้า นี่ คนขอกันเยอะจิง เนอะ ได้เล่นบ่อย 5 5 5
ปล6. คิดถึงเพี่ยนๆ หว่ะ ขึ้นดอย มาขึ้นกันๆ
ปล7. คิดถึงน้องสาวเด่อ
ปล8. ถึงคนนั้น ออกไปจากชีวิตเราเสียที "มันนานเกินไปแล้ว"

4월 5일

อมก๋อย

สวัสดีครับ
 
ว่าจะอัพ สเปซ ตั้ง หลายวันนละ แต่วันพรุ่งนี้ ว่าง เลย จัดการเลยละกันนะ
 
เมื่อ อาทิตย์ที่แล้วไป ภาคสนามมา ที่นั่น เป็นที่ไกล จาก ตัวเมืองบ้านเราประมาณ 3 ชม
 
มานคือ "อมก๋อย"  
 
ครับ มานคือแหล่งของแบบสอบถามที่เรา ทำนั่นแร่ะ เราทำงานเกี่ยวกับ ตรวจเอกสาร ที่ทีม
 
สัมภาษณ์ ส่งมา ว่าไปแล้ว เราก็เคยอยากทำเหมือนกัน แต่ ทำไม่ได้อ่ะ เพราะอะไร อ่ะเหรอ
 
เราพูดภาษากะเหรี่ยง ไม่เป็น น่ะ สิ ถ้า เราพูดเป็น บางที การมีประสบการณ์ ในที่ๆ เราไม่น่ามี
 
โอกาส ได้ไป มันก้อน่าสนใจ ใช่มั้ยครับ
 
เมื่อวันพฤหัสที่แล้ว เราก้อเดินทางไปที่นั่น ด้วยรถ 4 wheel ของ แม่มะปราง ผู้ริเริ่มโครงการ
 
เมื่อประมาน 7 โมงเช้า เราก้อออกเดิน ทาง จาก สถาบันวิจัย สังคม ครับ
 
อย่างที่บอก ใช้เวลา 3 ชม. มานคงน่าเบื่อ เวิ่นเว่อ น่าดู แต่ แปลกฮะ รถคันนี้มีทุกอย่าง
 
ต่อสายhandy มีคาราโอเกะ อย่างกับบ้านเคลื่อนที่ เอ้อเรานั่งข้างหลัง  มีไอ่ไบท์ ปราง ละก้อ พี่วิว
 
คับ ด้วยความที่แต่ละคนแขนขายาว เรย มีอึดอัดเล็กน้อย
 
ระหว่างทาง เราก้อแวะ ร้านอาหาร ร้านนึง แต่ร้านอะไร จำมะได้เหมือนกัน ก้ออร่อยดีนะสำหรับเรา
 
แต่มะปรางคับ ทำหน้า ตุๆ มา ละก้อบอก ว่าบะหมี่หมูแดงมาน เหม็น( สงสัยคงเปนเพราะว่า กินพวกเดียวกัน
 
แล้วรู้สึก ไม่ดี) 5 5 5 แล้วเราก้อเดินทาง กันต่อ ระหว่างทางก้อนั่งไปเม้าไป ซัก 1 ชมกว่า
 
ทุกคนก้อเริ่มหลับไหล แต่เราก้อนั่งฟังเพลงไปเรื่อยๆ อะนะ (อภินันทนาการ จากไอ่ไบท์)
 
....
....
ถึงแล้ว ครับ "อมก๋อย" จริงๆ ว่าไป ในเขตตัวเมือง มานก้อโอเค นะครับ มีทุกอย่างขาย
 
เราทั้งหมด ก้อจอดรถ ที่สาธารณสุข  ก้อเอาของฝากไปให้ ในฐานะ ให้ความร่วมมือ
 
(ไอ่เรื่องพวกนี้ เรามะรุหรอกนะ เราแค่มาเกบแบบสอบถาม ละก้อแก้ให้ ครู ผู้สัมพาด)
 
มันมีปัญหา ครับ คือ จากที่เราตรวจ มากก้อมากโข อยู่ ทำให้เรารู้เลย ว่า ครู พวกนี้
 
มัน make ข้อมูล แย่ครับ เด็กอายุ 11 เดือนมันมีบัตรประชาชน ก้อนั่งเคลียร์กัน
 
จนเที่ยง น้าอ้อย(แม่จุฑา ก้อชวนไป กินข้าวเที่ยงที่ข้างๆ ว่าการอำเภอ ทีแรก ที่เห็นครับ ผมตกใจมาก
 
มานมีอาหารตามสั่งเหมือน ที่ ในเมืองทุกอย่างเลย มีทีวีด้วย กะลังเปิด หนัง
 
"คนไฟบิน" เอ้อผมสั่งผัดไท คับ เพราะเกิด อยากกิน ในสไตล์ ที่ไกลบ้าง โอ่แต่ว่า า อิ่มครับ
 
มันคือเส้นเล็กผัดกับซอสซีอิ้วขาว กับ ซอสหอยนางรม ชัดๆเลย แต่ นะ เราไม่บ่นละ มานไกลนี่
 
มีกินก้อบุญละๆ  เราก้อกลับประมาณ 4โมงครึ่งอ่ะๆ ระหว่างเดินทาง เรา(น่าจะคนเดียว) นั่งร้องเพลงอยุ่
 
หลังรถ ตลอด ทางเลย  มะช่ายอะไรหรอก กลัวหูอื้อ แต่ พี่วิวทำได้ไง อ่ะ ร้องตั้งเสียงดัง แต่หลับได้ตลอดทางเลย
 
ขากลับน้าตุ้ม พาไปกินข้าวเยนกัน ที่ แถวๆ หางดง ขอบคุณ มากกคับ แหะๆๆๆ
 
จบวันนั้น ไป ก้อไปทำเรื่องขอสอบ stat เพราะวานที่ไปเขามีควิส กัน เกือบอิ่ม เหมือนกัน นะเนี่ย
....
....
วันอาทิตย์!!
เป็นวันที่เราตื่นเต้นมากๆ อีกวันนึง เพราะเรามีโอกาสได้เล่นดนตรี ที่ร้านอาหารอีก แล้ว
 
คราวนี้ถือว่า เปนเรื่อง ที่ท้าทาย มาก เพราะ เล่นตาม ที่ เขาขอมา เพลงบางๆเพลง เรายังมะเคยฟังเลย ถ้าเล่นไม่ได้
 
จะทำยังไง... ในใจ ก้อคิดหนัก แต่โชคดี มาก เลย ว่าร้านนั้น ชอบเพลง แนว เดียวกับ เราเลย
 
ที่ประทับใจ ที่สุด คือ เพลง "ดินแดนแห่งความรัก" ชั่ยแล้ว เรารู้สึกอินกับเพลง มาก
 
พึ่งรู้ตัว ว่าพี่ชายตัวเอง มานก้อเสียงดี เหมือนกัน "...ข้ามขอบฟ้าและขุนเขา ข้ามแผ่นน้ำและท้องทะเลกว้างใหญ่
 
....................................................ฉันจะไปหาเธอ...........................................

หมดเรื่อง เล่าแล้วหล่ะ (นี่มานก้อยาวเกินไปละน้าเนี่ย)
 
P.s. ขอบคุณเน่อ ที่ทำให้มีอะไรทำ ในซัมเมอร์ นี้
 
P.s.2 เราไม่มีโอกาสจะได้ออนบ่อยๆ แบบนี้แล้วนะ ออนแต่ก้อไม่ค่อยอยุ่
 
P.s.3 ขอบคุณ พี่ๆ ที่ให้ผม มีโอกาส ได้พิสูจน์ฝีมือ สนุกมากครับ

          หวังว่าจะมีโอกาส ได้เล่นอีก
 
P.s.4 ขอบคุณเวลา ที่ค่อยๆเดินผ่านไป เรากำลังจะก้าวกับคำว่า"ผู้ใหญ่"
 
P.s.5 ขอบคุณไดอารี่ ที่ทำให้เรา ได้จดจำบทเรียน ต่างๆ เพื่อวันข้างหน้า
 
P.s.6 ขอบคุณ ผัดไท อมก๋อย วันนั้นเราคิดอะไรได้มากมาย เรามองโลกในแง่ใหม่แล้ว
 
P.s.7 กู คิดเพื่อนๆ ทุกๆคน สงกรานต์นี้มาเล่นกันนะ เราจะเล่นเผื่อให้นะ พวกที่ไปwork&travel
 
P.s.8 ขอบคุณหลายๆคนที่ มาอ่านของเรานะ เราจะมาอัพบ่อยๆ
 
"คงจะมีรักจริงรออยู่... ที่ดินแดนใดซักแห่ง.."
3월 14일

White Day....

กี่วันแล้ว.......
 
.................
 
 
กี่คืนที่มันได้เวียนหมุนไป
 
เหมือนเวลาไม่เคยเคลื่อนไหว นับตั้งแต่..เธอไปจากฉัน
 
 
 
ที่ตรงนี้ คือที่ๆ เราเคยมาด้วยกัน
 
เหมือนยังเห็นเธออยุ่ตรงนั้น เช่นวันเก่า ไม่เคยเปลี่ยนไป
 
 
 
 
ถึงแม้ จะออกไปพบผู้คนมากมาย แต่ใจยังไม่ลืม
 
จดจำ... เพียงความรักเรา ที่มันผ่านพ้น
 
เพราะเธอ... ยังวนเวียนอยู่ในหัวใจ
เพราะเธอ... ฉันไม่อาจรักใครได้เลย
 
ภาพเธอ ไม่เคยลบเลือนแม้มัน จะผ่านไป นานเท่าไร
 
รับรู้เพียงอย่างเดียว ว่าฉันห้ามใจ ไม่ได้...... ไม่ได้เลยซักที
 
 
"มันง่ายที่จะรัก...... แต่ยากเกินจะลืม"
 
วันนนี้ เป็นวานWhite Day แล่ะ หลายๆ คน อาจจะงง
 
วันด๋อยอะไร มานคือ วานของญี่ปุ่น  เป็นวันที่ ผู้หญิง จะเอาของขวัญ ให้ผู้ชาย
 
เราเองก้อพึ่งรุ้ไม่นานนัก หรอก เป็นความรู้ๆ โว ...
 
 
เราไม่ขอพูดถึงเกรด นะเพราะ ว่ามาน ลดถึงต่ำสุดตั้งแต่เราเข้ามอเลย
 
ได้หนังสือตัวสีแดง ด้วยอ่ะ แม่ง แย่ จริงๆๆ เลย บอกว่าเราไม่ส่งข้อสอบ ท้วงแล้วท้วงอีก แต่ ไม่มีการตอบรับซักนิดเลย
 
 
 
 
เราไม่ค่อยได้ มีโอกาสออนเอ็มบ่อย อีกแล้ว นะ ประมาณว่าธุกิจ รัดตัว
 
มะช่าย ล้อเล่น ก้อ ปิดเทอมนี้ เราทำงานไปด้วยละก้อเรียนซัมเมอร์ไป
 
เล่นดนตรี  เล่นตามร้าน และ แน่นอน ชีวิตของเรา "เล่นเกม"
 
แต่ถ้า อยากคุยด้วยจริงๆ โทมาได้ตลอดเลยนะ เบอร์เดิม อิอิ
 
 
 
งาน ไอ่จู้ ทำงาน หลายๆคนสงสัย
มันเป็นงานของแม่น้องรุ่น 33 อ่ะ เป็นงานวิจัยเพื่อ
พัฒนาชาวเขา ฟังดู ไฮโซ เนาะ แล้วนิก ทำอะไร
 
....
....
 
ไม่อะไรมากหรอก ตรวจเอกสาร แบบสอบถาม ที่ สัมภาษณ์จากบรรดาคนไกล(ชาวเขา)น่ะ
สนุกดี นะก้อมี ไอ่แม้ว กะปั้ มรุ่น 34 ไบท์เพื่อนที่คณะ ละก้อน้องมะปรางรุ่น33 แล้วก้อป๊อป เปนน้องในคณะเช่นกัน
 
จิงๆ  วันนี้มีเรื่องอัพเยอะแต่ เครื่องมานกระตุกแปลกๆ ไว้แค่นี้ก่อนนละกันเนาะ
เค้กวันนี้ขอบคุณมากนะ แต่ต่อไปอย่าให้อีกเลยนะ มานทำให้เรา รู้สึกผิดมากกว่าที่จะดีใจเสียอีก
แต่ก้อขอบคุณอีกครั้งละกัน
 
 
 
ป.ล. ขอบคุณ ป้าแว่น(ดรีม) นะ ที่ได้แลกเปลี่ยน ได้คุยอะไรกันเยอะเลย ที่โกปิ
 
นานขนาด จนเจ้าของร้านเปิด เพลงแม่ โคตดัง5555 ตลกดีนะ ไว้ ไปกินกันอีก
 
ป.ล.เราชอบเพลง ข้างบนมากมายเลย เปนเพลงที่เราเปิด ในสเปซ เนี้ยแล่ะ
 
ผมรักพ่อแม่ ครับ
กูรักเพื่อนๆ ว่ะ
พี่รักน้องสาวนะ
ละที่สำคัญ รักคนเม้น 555 คำพูดหากินจริงๆ
 
 
 
 
 
12월 19일

ร่ายยาววววววววว

 มาอย่างแรกก่อน เรย เหมือนเดิม มาอัพบล๊อกเพื่อระบาย
ตอนนี้ ตี4 แต่ วิชาที่สอบไปเมื่อ เที่ยงยังไม่หาย
มันชื่อว่า วิชา Genetic ทุกคนรู้ว่ามันคือพันธุศาสตร์
หลายๆ คนถาม ว่า มันมี อะไร ทำไมถึงขั้นต้องเอามาออกบล๊อก
อ๋อ ข้อสอบ มานมี นิดเดียวเอง แต่!! เราทำได้ครึ่งเดียว
ที่เหลือยัง ขาวอยุ่เลย แล้วก้อทำไม่ค่อยได้ด้วย
ขอระบาย ว่า โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!@@
อ่าอิ่ม สอบเสด จะซื้อเค้กบลูเบอรรี่แม่ง 2ปอนด์เรยดิมะ
ฉลอง ซักหน่อย
ยังๆ ยางมีสอบ อีกหลาย วัน Micro , Analyze ,เขียนโปรแกรม
มากมายเหลือเกิน  ตลอดอาทิตย์ นี้เหมือน สิ้นปี คือสิ้นใจ เรารู้มาตลอด
ว่าทุกคนต่างก้อต้อง มี วันที่เรียก ว่า "มรสุม ชีวิต" ป้าของเราเสียเมื่อวันเสาร์ ด้วย
อาการหัวใจวายเฉียบ พลัน เขาอยุ่ลำปาง ตอนนั้นเรา อยุ่บ้านที่สวนดอก นะอ่านหนังสืออยุ่ 6โมงเช้า
ลุงก้อโทบอก ว่า ไอ่นิค ป้าแก ไปสบายแล้ว..
....
.....
ผมชะงัก เห้ย เกิดอารายขึ้น พอซัก พักเราก้อโทไปหาไอ่งอก ว่าเราจะไม่สอนคอมแล้ว
เพราะ ต้องไปลำปาง จน ลืมไปว่า นี่มัน6โมงเช้า วันเสาร์ ใคร จะมาตื่นเหมือนกู
ก้อขอโทดด้วยนะเว้ย ที่ปลุกแก กลางเช้า? อ่า ไม่ใช่ประเด็น
 
แล้วมาวันนี้ ก้อเปนอีกวันนึงที่เรา รู้สึก เหมือนกับดีใจ ที่สุด
เราได้เจอกันที่เรา เคยมีความรู้สึกดีๆ ความทรงจำดีๆ
นั่งคุยกันอยุ่ร้าน นมซักพักนึงเขาก้อขอให้เราร้องเพลงๆ นึง
ซึ่งถ้าใคร สนิทกะเราดี จะรู้ว่ามันคือเพลงอะไร แต่.....
ในความดีใจที่สุดนั้น มันก้ออาจจะนำมาซึ่ง ภาพย้อนหลัง
เรา ไม่พูดละนะว่าเกิดอะไรขึ้น... เราก้อไปร้านเกม กะนั่งเล่นซักหน่อย
แต่ที่ไหนได้ เครื่องเต็ม เอา วะ ไม่เล่นก้อได้ หาทางระบาย ยังไงดี
 
ป่ะ งั้น เราก้อออนเอม ดีกว่า เผื่อ ว่าคนจะออน อ้า มีคนออนด้วย ก้อคุยๆกานซักพัก
มานก้อมีเรื่อง อยุ่ว่า วานนี้ น้องสาวของเรา ได้รับรัก ผุ้ชาย คนนึง เราก้อ ดีใจกับน้องเราด้วยนะ
แต่ นั่นแร่ะ เรากลับมาดู ตัวเอง ทุกวันนี้ เราพยายามทำ สิ่งที่ดีสุด ให้ตัวเอง
แต่ทางกลับกัน เรารู้สึกว่า เราทำร้ายตัวเอง ทำไมอ่ะเหรอ ช่างมันเหอะ 5555
ตอนนี้ ไอเราใกล้หายแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงนะ(จริงๆ ก้อไม่มีใครเปนห่วงเราหรอก)
พูดกับ ตัวเองก้อได้ หมอ บอกว่ากินยา บ่อยๆเดี๋ยวก้อหาย
แต่หมอบอกได้ไหม ว่าผมจะหายเมื่อไหร่ ผม เบื่อ ที่จะเป็นไอ่หมูขี้โรค
 
กลับบ้าน อย่างแรก ที่อยากทำเลย ก้อคือ อิเล็กโทน
วันนี้เป็นวันสุดท้าย ที่จะได้เล่นก่อน ที่ พี่ของพี่เรา จะเอากลับบ้าน
ว้าว เล่นๆ ได้อารมณ์ดีมาก แล้วเราก้อไปอ่านหนังสือ ที่ หอ5
กับไอ่ ไบท์ เบิร์ด
 
....
 
....
 
ไม่มีอะไรจะเล่าละ ถ้าใครได้อ่านจนจบ ก้อขอบคุณมั่กเรยนะ ที่มาฟังเราบ่น
 
 
 
 
อยากจะบอก ว่า
 
.... คำพูดทุกคำที่(เรา)พี่ พูดออกไปมานอาจจะเว่อร์ โม้ แต่คำที่พูดมานมาจากใจ
.....ที่ ไม่สามารถเก็บเอาไว้ได้ ถ้า หากว่าบางที่มันทำให้ลำบากใจ ก้อลืมมันไปซะเถอะ
.... คนๆนี้ อยากให้ความรู้สึกดีๆ แต่ไม่เป็นไรนะ ถ้าไม่เอา ละก้อ
..... ป ล วานนี้ วานเกิด น้องตาล ล่ะ แฮปปี้เบิร์ดเดย์ นะคับ มีความสุขมากๆล่ะ
-------- ทุกคนเรยดีกว่า ขอให้มีความสุข
รัก พ่อ แม่ พี่ อา เพื่อนๆ เรา ละก้อน้องสาว ทั้ง3 คนนะคับ
ขอบคุณอีกครั้งที่มาอ่านบล๊อกเรา วันนี้ เราพูดตรงๆเลยว่า ทุกตัวอักษร
มานมาจากก้นบึ้ง หัวใจของเราจริงๆ มานดูเป็นเรื่องเล่าธรรมดา แต่ว่า
วันนี้เป็นวันที่มีความหมายสำหรับเรา มาก เราได้รู้สิ่งที่เปนไป
เราได้หันกลับมามองตัวเอง เรานั่งครุ่นคิด ว่า ตลอดมานับแต่เด็ก
เราทำดีที่สุดหรือ ยัง เราทำไรผิดไปก้อขอโทดด้วยนะ บางที
หลายคนจะถามว่า ขอโทดทำเชี่ยไรบ่อย ว่ะ เราตอบได้เรยว่า
คำนี้แล่ะ ที่แทนความรู้สึก ที่เรามีทั้งหมดแล้ว
 
 
เนื้อหาคราวนี้ อาจจะน่าเบื่อไปหน่อยนะ แต่น่านแร่ะ ระบาย
เราจะไม่ระบายให้ครัยรำคาญอีก
พี่ จะทำตามที่น้องสาวของพี่ขอ
 
สุดท้ายนี้(จริงๆละ) เราดีใจนะ ที่ได้รู้จักกับทุกคน
ดีใจจริงๆ.....
 
หลับฝันดีกานนะ เราคงไม่อัพบล๊อกอีกนานเลยล่ะ เพราะหมดเรื่องที่จะพูดแร่ว
 
อิอิ อิ
ฝันดีนะคับ
 
사진(1/2)
추가한 리스트 항목이 없습니다.